Bizde Yok!
Cumartesi Anneleri ve gözaltında kayıplar üzerine bir oyun. Seyirci salona gözleri kapalı alınır ve bir gözaltı simülasyonunun parçası olur.
Ein Stück über die Samstagsmütter und das erzwungene Verschwinden. Das Publikum wird mit verbundenen Augen hereingeführt und Teil einer Haftsimulation.
A play about the Saturday Mothers and enforced disappearances. The audience is brought in blindfolded and becomes part of a detention simulation.
Yapım, 1990’ların suskunluğunu ve toplumsal hafızanın nasıl canlı tutulabileceğini sorgular; sahneleme tekniğiyle seyirciyi tanık konumuna yerleştirir.
Die Arbeit befragt das Schweigen der 1990er Jahre und wie kollektive Erinnerung wachgehalten werden kann, und versetzt das Publikum in die Rolle von Zeug:innen.
The work questions the silence of the 1990s and how collective memory can be kept alive, placing the spectator in the position of a witness.